Prince of Persia markası neredeyse bir asrı bulan geçmişiyle, video oyun dünyasının en köklü serilerinden biri olarak karşımıza çıkıyor. Ancak uzun yıllar boyunca sessiz kalmasının ardından, Ubisoft bizleri şaşırtarak aynı dönemde iki farklı oyunu piyasaya sundu: The Lost Crown ve The Rogue Prince of Persia. Özellikle ikinci oyun, serinin alıştığımız formülünü bir kenara bırakıp tamamen farklı bir oyun türü olan roguelike yapısıyla dikkat çekiyor. Bu yenilikçi yaklaşım, her öldüğümüzde yeniden doğduğumuz ama aynı zamanda yeni şeyler öğrendiğimiz bir sistem üzerine kurulu. Oyun, hem mekanik anlamda hem de hikâyesel derinliğiyle çözülmeyi bekleyen bir problem sunuyor: Zamanı gerçekten değiştirebilir miyiz, yoksa sadece onun içinde kaybolur muyuz?
Oyunun temeli oldukça tanıdık bir prens hikâyesine dayanıyor, fakat işlenişi ve tonuyla diğerlerinden ayrılıyor. Ana karakterimiz, yanlış kararları ve kibri yüzünden Pers ülkesini Hun ordusunun istilasına açık hâle getiren genç bir prens. Bu hata, yalnızca halkını değil ailesini de tehlikeye atıyor. Ancak boynuna taktığı büyülü kolye sayesinde ölüm onun için bir son olmaktan çıkıyor. Her öldüğünde yeniden dirilmesi, hem bir lütuf hem bir lanet. Oyunun ilerleyişi işte bu ölüm ve diriliş döngüsü üzerine inşa edilmiş durumda. Bu yapı, oyuncuya stratejik düşünme, sabır ve analitik çözüm üretme becerilerini test etme fırsatı sunuyor.
Oynanışın İncelikleri ve Sistematik Dinamikler
The Rogue Prince of Persia ilk etapta Dead Cells gibi yapımlara benzetilebilir, zira oyun 2 boyutlu bir platform ortamında ilerliyor ve rastgele oluşan haritalarda savaşıyoruz. Ancak dikkatle bakıldığında TRPoP’un kendi kimliğini net biçimde ortaya koyduğunu görüyoruz. Hareket sistemi tamamen akrobatik çevikliğe odaklanıyor: Prens duvarlarda koşabiliyor, direklerden sallanabiliyor ve düşmanların üzerinden çevik bir şekilde taklalar atabiliyor. Bu sistem, oyuncuya yalnızca saldırmak ya da kaçmak yerine, her an hareket ederek savaş alanında avantaj elde etme stratejisini kazandırıyor.
Oyunda iki temel parametreyi çözmek gerekiyor: Ritmi yakalamak ve dengeyi korumak. Çünkü oyunun dinamikleri, oyuncunun sürekli hareket hâlinde kalmasını gerektiriyor. Bir düşmanı yalnızca doğrudan saldırarak değil, çevredeki unsurları kullanarak da alt etmek mümkün. Örneğin bir düşmanı duvara tekme atarak sersemletmek ya da onu tuzaklara yönlendirmek gibi yaratıcı çözümler bulmak başarıya giden en etkili yol oluyor. Bu noktada oyun, yalnızca reflekslere değil, aynı zamanda problem çözme becerisine de önem veriyor.
Mekan Tasarımı ve Anlatısal Katmanlar
TRPoP’daki her bölge, Pers kültürünün ve mitolojisinin yeniden yorumlanmış bir yansıması niteliğinde. Tapınaklar, akademiler, yer altı tünelleri ve büyülü vahalar hem görsel hem de tematik olarak detaylı şekilde tasarlanmış. Ancak oyuncuların sıklıkla dile getirdiği bir eleştiri bulunuyor: oyunun aşırı çizgisel yapısı. Haritalar rastgele oluşturuluyor gibi görünse de, bazı bölümler sabit görevlerle aynı kurguyu tekrar ediyor. Bu da oynanış süresi uzadıkça motivasyonu düşüren unsurlardan biri haline geliyor. Oysa roguelike türünün temel çekiciliği, her denemede farklı bir deneyim yaşatmasıdır. Bu yüzden gelecekteki güncellemelerde çeşitlilik yaratılması, oyunun ömrünü ciddi ölçüde uzatabilir.
Hikâye anlatımı açısından ise oyun derinleşmeye oldukça müsait. Mavi ışıklı odalarda geçmişiyle yüzleşen prensin içsel çatışması, hikâyeyi daha duygusal bir boyuta taşıyor. Bu odalarda karşımıza çıkan kısa diyaloglar, geçmişteki hataların izini sürmemizi sağlıyor. Ancak burada çözülmesi gereken sorun, tekrar eden diyalogların hikâye akışını zayıflatması. Oyunun halihazırda erken erişim aşamasında olması, bu tür eksikliklerin gelecekte giderilmesine olanak tanıyor.
Madalyonlar, Silahlar ve Sinerjiler
Oynanışta derinlik arayanlar için madalyon sistemi öne çıkıyor. Topladığımız bu madalyonlar, prensin yeteneklerini eril ve gizemli biçimlerde geliştiriyor. Doğru kombinasyonları keşfetmek, saldırı türlerimizi bambaşka şekillerde dönüştürüyor. Bazı madalyonlar saldırı hızını artırırken, bazıları zamanla etkileşime girerek düşman davranışlarını değiştirebiliyor. Bu durum, oyuncuya deneme-yanılma yöntemiyle kendi ideal oynanış tarzını bulma fırsatı sunuyor. Özellikle stratejik düşünmeyi seven oyuncular için bu sistem, kapsamlı bir çözüm ve keşif alanı yaratıyor.
Sonuç: Bir Döngüde Kaybolmak mı, Yoksa Ustalaşmak mı?
The Rogue Prince of Persia klasik bir aksiyon-platform oyunu olmanın ötesine geçmeye çalışan bir yapım. Özgün atmosferi, detaylı parkur mekanikleri ve zamana karşı sürekli mücadele hâlinde olan bir karakteriyle dikkat çekiyor. Ancak geliştirici ekip Evil Empire’ın, tıpkı Dead Cells’de yaptığı gibi, oyunu yeni biyomlar, görevler ve alternatif yollarla desteklemesi gerekiyor. Şu aşamada oyun, kendi içinde bir denge kurmakta başarılı olsa da, tekrarlanabilirlik unsurunu güçlendirmezse potansiyelinin tam karşılığını bulamayabilir.
Yine de, bir çözüm odaklı bakış açısıyla söylemek gerekirse: TRPoP şu anda sunduğu zorlukları birer problem olarak değil, gelişim fırsatı olarak ele almakta. Oyuncuya öğrettiği en önemli ders de bu: her ölüm bir başarısızlık değil, bir sonraki adımı daha bilinçli planlayabilmek için eşsiz bir fırsattır. Eğer gerçekten sabırlı ve analitik düşünmeyi seven bir oyuncuysanız, The Rogue Prince of Persia size zamanın ötesinde bir mücadele sunacaktır.
